A Trip To Barcelona | Architecture, Arts, Food, Fandoms

Ενα ταξίδι στην Βαρκελώνη

Hey, It's Rey! Τι γίνεται; Ναι, πολύ καλά διάβασες: ταξίδεψα στην Βαρκελώνη (πριν πολύ καιρό - τον Οκτώβριο δηλαδή - xD) και επέστρεψα (προφανώς επεστρεψα αφου τον Οκτώβριο πήγα στην Ισπανία, αλλά τελος πάντων) για να σας διηγηθώ τις περιπέτειες μου στην μακρινή και γραφική Καταλονία... (Ακούγεται λιγο σαν παραμύθι που λένε οι γιαγιάδες ξέρω γω....)
Λοιπόν: δεν θα σας πω αμέσως τι κάναμε πρώτη, δεύτερη, τρίτη μέρα θα αρχίσω με τα must που πρέπει να κάνεις στην υπέροχη αυτή, πόλη κατ' εμέ.
1. ΦΑΕ CHURROS! ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ, ΤΡΑΓΑΝΙΣΤΑ, ΖΕΣΤΑ, ΖΑΧΑΡΩΜΕΝΑ ΤΣΟΥΡΟΣ ΜΕ ΝΟΣΤΙΜΗ, ΠΗΧΤΗ, ΚΑΥΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ! Πραγματικά, μου είχαν μιλήσει γι'  αυτά οι συγγενείς μου και ήθελα όσο τίποτα άλλο να δοκιμάσω. ΟΜΩΣ: αγόρασε από κάποια Churreria οχι από κάποια καφετέρια που φτιάχνει Churros. Εμείς αγοράσαμε από μια πολύ γλυκούλικια Churreria στην λεωφόρο Laietana (η οποία ονομαζόταν επίσης Churreria Laietana). Είχε και ένα άλλο είδος ονομαζόμενο Porras τα οποία ήταν το ίδιο νόστιμα, απλώς πιο χοντρά καο μαλακά. Πραγματικά, ένα από τα πιο φανταστικονκβψεςββψτελεια πραγματα που έχω φάει στην ζωή μου. Δεν τα έχω βγάλει φωτογραφία, οπότε βάζω μια από το Google:





2. Πήγαινε σε ένα αυθεντικό και καλό ταπατζίδικο. Για να καταλάβεις: στα παλιά ταπατζίδικα, δεν παράγγελνες αλλά εβγαζε ο σερβιτόρος στο μπαρ έναν δίσκο με ταπας μικρούλια με οδοντογλυφίδες κι εσύ διάλεγες. Όταν έφτανε η στιγμή να πληρώσεις, ο σερβιτόρος μετρούσε απλώς τις οδοντογλυφίδες στο πιάτο σου. Αποτέλεσμα; Οι οδοντογλυφίδες να καταλήγουν σε τσέπες, πάτωμα, τσάντες μαλλιά. xD
Οικονομικά πνεύματα οι Ίβηρες.
3. Περπάτησε στα καλντερίμια των μικρών γειτονιών του κέντρου. Εμείς είχαμε νοικιάσει ένα διαμέρισμα με την AIRBNB, στο κέντρο και πραγματικά ΛΑΤΡΕΨΑ αυτήν την περιοχη (El Born). Ήταν κοντά σε όλα, αλλά το πιο σημαντικό ήταν πως ήταν σαν να είχε βγει από άλλη εποχή - ήταν ανεπηρέαστη από μοντερνιές κ.λπ. Μια μέρα κι όλας είδαμε έναν τύπο που είχε ένα μίνι μάρκετ να ανεβάζει ένα γάλα σε κάποιο διαμέρισμα βάζοντάς στο σε ένα καλάθι που είχε ρίξει η νοικοκυρά από το μπαλκόνι. Εάν σήκωνες το κεφάλι ψηλά, δεν μπορούσε να περάσει καλά καλά το φως του ήλιου καθώς το έκοβαν όλες οι μπουγάδες και οι σημαίες "Si", "Democracia", και "Viva Catalunya". Επιπλέον, μπορούσες να χαθείς ανά πάσα στιγμή μέσα στα μονοπάτια και πάντοτε θα έβγαινες σε μια διαφορετική γειτονιά, με δική της πλατεία. Σε μια μάλιστα, είδαμε πως οι κάτοικοι είχαν φτιάξει δικό τους κηπάκι και πως υπήρχε και κάτι σαν πολιτιστικό κέντρο της γειτονιάς, δεν ξέρω πως να το εξηγήσω. Είχε δύο μέρη: το ένα ήταν Ντότζο και εκείνη την στιγμή εκπαιδεύονταν κάποια παιδιά στο Ταε ΚβοΝτο και το άλλο χώρος χορωδίας (πως λέγεται;). Ήταν πραγματικά πολύ ωραίο όλο αυτό, ανέδιδε μια θαλπωρή.



4. Επισκέψου την υπαίθρια αγορά Boqueria η οποία βρίσκεται δίπλα στην Ramblas έναν μακρύ - πολύ μακρύ - και crowded - πολυ crowded - πεζόδρομο (εκεί όπου έγινε ό,τι έγινε με την βόμβα). Είναι πραγματικά γοητευτικό το οτι έχει μείνει αυτή η πόλη ανεπηρέαστη από μοντερνισμούς και αυτό το αίσθημα ακριβώς σου δίνει η Boqueria. Γίνεται της τρελής (με το συμπάθιο) εκεί μέσα - τσαντούλα πάντα μπροστά για να μην χάσουμε κανά φράγκο - και είναι γεμάτη (εκτός από κόσμο) και με μυρωδιές από αλλαντικά, γλυκά, ψάρια, μανιτάρια, φρούτα λαχανικά και πάει λέγοντας. Επιβάλλεται να την επισκεφθείς.











5. Εάν είσαι φυσιολάτρης επισκέψου το ενυδρείο - δεν είναι απλά ένα ενυδρείο σε φάση 'Σιγά, ένα ενυδρείο είναι, υπάρχει σε πολλές πόλεις', είναι πάρα πολύ φροντισμένο, φιλοξενούνται πολλά, πάρα πολλά είδη θαλάσσιων ειδών εκεί, εμένα με μάγεψε. ΄χω βγάλει συνολικά 116 φωτογραφίες, οπότε είναι δύσκολο να τις φορτώσω όλες. Μία είναι η παρακάτω, το τελευταίο 'στάδιο' του ενυδρείου. Στη αρχή έχει τα μικρά ενυδρειάκια με το κάθε είδος για το οποίο υπάρχει και μια ταμπελίτσα για πληροφορίες. Τα πρώτα είδη ηταν λίγο βαρετά, όλα είχαν ένα χαρακτηριστικό, αλλά δεν τα έβλεπες πάντα να αλλάζουν χρώμα για παράδειγμα, ή να κάνουν ό,τι περιέγραφε η ταμπέλα. Στην συνέχεια τα πράγματα άρχιζαν να γίνονται πιο ενδιαφέροντα, και στο τέλος συναρπαστικά. Δεν μπορώ να παραλείψω τον... Νέμο και την Ντόρι καθώς και τα πιγκουινάκια που είδαμε μετά τον διάδρομο στην φωτογραφία. Εντάξει, το παραδέχομαι πως το εισιτήριο ήταν λίγο ακριβούτσικο (20 ευρώ περίπου) αλλά κατ' εμέ άξιζε τον κόπο.



6. Εάν είσαι 'μουσειολάτρης' ή όπως λέγεται σίγουρα θα ενδιαφέρεσαι να επισκεφθείς κάποιο κτήριο του Γκαουντί (και καλά κάνεις), το Μουσείο Πικάσο, και το Μουσείο Μιρό. Εμείς μπήκαμε στην Κάζα Μπατλό του Γκαουντί και προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ. Σε όλα τα κτήρια του διάσημου αρχιτέκτονα το εισιτήριο είναι ακριβό, οπότε προτείνω να κάνει κανείς κράτηση ηλεκτρονικά. Δεν περιμένεις στην ουρά (στην Κάζα Μπατλό δεν ήταν υπερβολικά μεγάλη όπω στην Σαγράδα Φαμίλια) και φυσικά πληρώνεις λιγότερα. Συγχαρητήρια, όμως, για την οργάνωση στην ξενάγηση! Σου έδιναν SmartGuide και σου έλεγε αυτό σε ποιο δωμάτιο πας πρώτα, τι να δεις, πληροφορίες σχετικά με τους χώρους, καθώς και στα περισσότερα δωμάτια μπορούσες να δεις μέσα από την οθόνη πως ήταν επιπλωμένα. ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρον, καθώς μάθαινες την λειτουργικότητα όλων των ιδιαιτεροτήτων και των 'παραξενιών' του κτηρίου. Δυστηχώς το σύστημα δεν διέθεται επιλογή ελληνικών αλά αυτό δεν αποέλεσε πρόβλημα - τουλάχιστον για εμένα.













Πηγαίνοντας προς την Κάζα Μπατλό, περάσαμε και απέναντι από την Κάζα Μιλά, αρκετά γνωστό, νομίζω, κτήριο του Γκαουντί, που είναι γωνιακό και λευκό.



Το Πάρκο Γκουέλ του Γκαουντί ήθελα πολύ να το επισκεφθώ. Πήγαμε χρησιμοποιώντας το λεωφορείο, μπήκαμε από λάθος είσοδο, τα κάναμε λίγο κουλουβάχατα, και αφού δεν καταλαβαίναμε τίποτα, βρήκαμε (πάλι καλά - ακόμη εκεί θα ήμασταν) μια ομάδα Ελλήνων. Μας ενημέρωσαν πως οι επισκέπτες μπαίνουν στο πάρκο κατά φουρνιές. Η επόμενη έμπαινε στις 4 και η ώρα ήταν 1. Δυστηχώς ούτε σε αυτό μπήκαμε, αλλά το θαυμάσαμε όσο μπορούσαμε από έξω.







Μπήκαμε, επίσης, στο Σπίτι του Γκαουντί το οποίο, λυπάμαι που το λέω δεν μου άρεσε καθόλου. Νόμιζα πως οι χώροι θα είχαν μείνει όπως ήταν επιπλωμένοι, κάτι το οποίο είχε συμβεί μόνο για το δωμάτιο του Γκαουντί και τον χώρο προσευχής του. Γενικότερα, ο κήπος και τα άλλα δωμάτια περιείχαν έπιπλα και μακέτες από κτήρια του Γκαουντί, τέτοια πράγματα.



Η Σαγράδα Φαμίλια ήταν πραγματικά εξεραιτικά εντυπωσιακή από έξω. Δεν μπήκαμε εξαιτίας της τερατώδους σειράς και επειδή είχαμε ήδη μεπι σε ένα κτήριο του Γκαουντί. Είναι πραγματικά τεράστια, τεραττώδης, γιγαντιαίαα... Θα ολοκληρωθεί, απ' ό,τι μάθαμε το 2026, 100 χρόνια μετά τον θάνατο του Γκαουντί. Εκείνη την περίοδο διάβαζα για δεύτερη φορά τον Κώδικα ΝταΒιντσι του Νταν Μπράουν (εδώ πρέπει να επισημάνω πως ό,τι λέει σχετικά με το Κοινό της Σιών και όλες τις μυστικές οργανώσεις είναι αλήθεια, όπως επιβεβαιώνει στην αρχη του βιβλίου) και παρατήρησα δύο σύμβολα στην πύλη: Ένα βέλος προς τα κάτω κι ένα προς τα πάνω. Τα σύμβολα αυτά συμβολίζουν τα δύο φύλα, και η πεντάλφα, ο συνδυασμός αυτών των δύο, την αρμονία. Η πεντάλφα υπήρχε σε ένα σημείο του κτηρίου, και ύστερα συνειδητοποίησα πως πως ολόκληρο το κτήριο ήταν 'κτισμένο με τρίγωνα'. Παρ΄όλα αυτά, στο βιβλίο αναφέρει κάποιους διάσημους άντρες που συμμετείχαν στο Κοινό της Σιών και μέσα σε αυτούς δεν βρισκοταν ο Γκαουντί. Τέλος πάντων, δεν θα αρχίσω συζητήσεις γύρω από αυτό το θέμα, συνεχίζω με (πολλές) φωτογραφίες από την Σαγράδα Φαμίλια.


















Μουσείο Μιρό. Μπήκαμε στο ίντερνετ να ενημερωθούμε μετά την αναποδιά που προέκυψε με το Πάρκο Γκουέλ και είδαμε πως ήταν, δυστηχώς, κλειστό λόγω ανακαίνισης απ' ό,τι θυμάμαι... Παρ' όλα αυτά, έχω ακούσει πως είναι πολύ καλό μουσείο και πολύ ενδιαφέρον.
Στο Μουσείο Πικάσο μπήκαμε δωρεάν. Πως γίνεται αυτό; Πάλι καλά μετά την αναποδιά που μας έτυχε στο Πάρκο Γκουέλ και στο Μουσείο Μιρό, ψάξαμε στο ίντερνετ αν είναι ανοιχτό και αν γίνεται να κάνουμε κράτηση ηλεκτρονικά, και μάθαμε πως αν κάποιος το επισκεφθεί έχοντας κάνει κράτηση ηλεκτρονικά Πέμπτη βράδυ μπαίνει δωρεάν...! Έτσι κι έγινε, μπήκαμε δωρεάν, αλλά εκεί... Το Μουσείο έκλεινε στις 9 και εμείς πήγαμε στις 8. Το προσωπικό μας συμβούλευσε να ξεκινήσουμε από έναν χώρο που εμείς δεν γνωρίζαμε πως ήταν η Προσωρινή έκθεση. Όταν το καταλάβαμε ήταν αργά για να δούμε την κανονική, και δεν είδαμε το διάσημο Μουσείο Πικάσο. Απ' ό,τι έμαθα από τα λεγόμενα φίλων και γνωστών το Μουσείο έχει πραγματικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Τα εκθέματα είναι τοποθετημένα με χρονολογική σειρά, κι έτσι ξετυλίγεται η ιστορία του ζωγράφου.
7. Φάε Paella. Εμείς δεν τα καταφέραμε, αλλά εσύ το 'χεις! (Τι λέω; xD)
Θέλαμε πολύ να φάμε το ξακουστό ισπανικό φαγητό, αλλά μας νίκησαν οι πίτσες μιας πιτσαρίας στην περιοχή που μέναμε. Πως τα καταφέραμε; Μην ρωτάς. Μην ρωτάς.
8. Πάρε παγωτό από ένα συγκεκριμένο παγωταζίδικο ονόματι SHANTI GELATO. Το καλύτερο παγωτό που έχω φάει στην ζωή μου. Και μην νομίζεις πως έχω φάει και λίγο... xD



Λοιπόν. Τι πρέπει να προσέχεις στην Βαρκελώνη;
1. Την τσάντα σου. Το μυαλό στο κεφάλι, για να μην έχεις αγνοούμενους. xD
2. Λοιπόν, οι Ισπανοί είναι λιγουλάκι σε φάση οτι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να κάτσουν να μάθουν αγλικά (για παράδειγμα) για να συννενοηθούν με τους αλλοεθνείς. ΌΧΙ. Οι ξένοι πρέπει να μάθουν ισπανικά. Κάποιοι μάλιστα, στράβωναν αν τους μιλούσες αγγλικά, με αποτέλεσμα αν προσπαθούσες να αρθρώσεις ισπανικά και καταλάβαιναν οτι κάτι ξέρεις, να τους πιάνει μια λογοδιάρροια (εσύ φυσικά να μην καταλαβαίνεις τίποτα).
3. Πριν ταξιδέψουμε στην Βαρκελώνη κατεβάσαμε το TripAdvisor και πραγματικά βοήθησε σε θέματα 'να δούμε τις ώρες που είναι ανοιχτά κάποια αξιοθέατα' κ.λπ.
4. Υπάρχουν κάποια πολύ καλά φαγάδικα στην πόλη αλλά και κάποια που δεν... είναι... και... τόσο καλά... Στο πρώτο μαγαζί που φάγαμε δεν μας άρεσε σχεδόν καθόλου κι δεν ήταν και πολύ φθηνά. Σε όλα τ' άλλα φάγαμε εξαιρετικό φαγητό. Το αγαπημένο μου ήταν τοοο... Tantarantana. Ιδού τα αποτελέσματα!




5. Λοιπόν οι τιμές δεν ήταν και πολύ χαμήλες. Όχι. Ψέματα δεν μπορώ να πω. Αλλα στο παραπάνω εστιατόριο, για παράδειγμα, άξιζε και δεν ήταν και ακριβό σε σχέση με άλλα εστιατόρια.

Δυσκολίες που αντιμεωπίσαμε (δεν νομίζω να σε νοιάζει, αλλά δεν πειράζει. xD)
1. Καθυστέρυση της πτήσης για μία ώρα λόγω καταιγίδας.
2. Η Ryanair ακύρωνε κάποιες πτήσεις εκείνη την εποχή και είχαμε το άγχος αν θα ακυρώσουν την δική μας. Αν είχαμε επιλέξει να πάμε στο Παρίσι (ανάμεσα σε αυτούς τους δύο προορισμούς είμασταν) θα είχε ακυρωθεί η πτήση μας.
3. Λίγο καιρό πριν το ταξίδι μας στην Ισπανία έγινε το τρομοκρατικό χτύπημα στην Ramblas και είχαμε τον φόβο μην γίνει κάτι παρόμοιο.
4. Την τελευταία μέρα, 27/10 ήταν η μέρα που ο Κυβερνήτης και η Βουλή της Καταλονίας κύρηξαν ανεξάρτητη την Καταλονία. Πάλι καλά δεν υπήρξαν επεισόδια.
5. Οι αναποδιές με τα Μουσεία και το Πάρκ Γκουέλ.
6. Μας περίμεναν κάποιες δυσάρεστες εκπλήξεις όταν φτάσαμε στο διαμέρισμα που νοικιάσαμε μέσω Airbnb.

Τι κάναμε κάθε μέρα:
ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ:
Αφού ταξιδέψαμε από Θεσσαλονίκη στην Χιρόνα, κοιμηθήκαμε σε ένα ξενοδοχείο δίπλα στο αεροδρόμιο για να φύγουμε νωρίς το πρωί με το λεωφορείο για Βαρκελώνη.
Αφού αφήσαμε τα πράγματά μας στο διαμέρισμα κάναμε μια βόλτα στο κέντρο, φάγαμε έξω από την Boqueria αφού την εξερευνήσαμε και ύστερα βάλαμε γραμμή για την θάλασσα. Μετά τον περίπατό μας στη Rambla del Mar επισκεφτήκαμε το ενυδρείο και τέλος, επιστέψαμε στο διαμέρισμα. Το βράδυ, εξερευνήσαμε τις γειτονιές του El Born και βρήκαμε το Tantarantana στο οποίο και φάγαμε.
Κατά την πρώτη μας βόλτα στην γειτονιά είδα κι αυτό το γλυκούτσικο βιβλιοπωλείο:



ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ:
Την δεύτερη μέρα, ξυπνήσαμε νωρίς για να επισκεφθούμε το Πάρκο Γκουέλ. Μετά την δυσάρεστη εκπληξη, αποφασίσαμε να δούμε την Κάζα Μπατλό, και στην συνέχεια συνεχίσαμε την βόλτα μας από την γειτονιά Garcia, όπου και βρίσκονται η Κάζα Μιλά και η Κάζα Μπατλό στο El Born. Το απόγευμα, βολτάραμε στην γειτονιά. Και ορίστε τι βρήκαμε!



ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ:
Μετά από μια επίσκεψη στην Σαγράδα Φαμίλια, αγοράσαμε σουβενίρ και δωράκια, φάγαμε σε ένα ταπατζίδιο (όχι αυθεντικό σαν αυτά που περιέγραψα στην αρχή), αγοράσαμε ένα παγωτό από το Shanti Gelato και κατεβήκαμε προς την Barceloneta την παραλία της πόλης, η οποία αποδείχτηκε εξίσου καλλιτεχνική και... πολύβουη.






Αφου ξεκουραστήκαμε, κατά τις επτά το απόγευμα αγοράσαμε τσούρος και επισκεφθήκαμε το Μουσείο Πικάσο.

Κάτι το οποίο παρατήρησα ήταν οτι έβλεπες συνέχεια αφίσες σχετικά με Netflix, Harry Potter, LotR. Και ήμουν σε φάση 'Τι γίνεται;!'. Βαρκελώνη, πόλη των Fandoms:







Πείτε μου όκει, τα άλλα ήταν διαφημίσεις επειδή έφτανε η 2η σεζόν του Stranger Things και έβγαινε και το Thor Ragnarok, τι κάνει όμως ο Γκάνταλφ στην βιτρίνα ενός μαγαζιού με γυαλιά οέο;


Τώρα είναι δεδομένο πως θέλουν να με βασανίσουν: Fan Exhibition για το GOT μια μέρα αφού φύγουμε. x


Προς το τέλος άρχισα να μιλάω λίγο σαν να ήμουν σε κάποιο σάιτ με ταξιδιωτικές ιστορίες ή κάτι τέτοιο. Ελπίζω να σ' άρεσε η ανάρτηση, γιατί έριξα πολλή δουλειά, πραγματικά. Η κάμερά που χρησιμοποιώ είναι η OLUMPUS DIGITAL CAMERA SZ-17 και όλες οι φωτογραφίες είναι δικές μου εκτός από αυτές με τα Τσούρος και την Churreria Laietana.
Λοιπόν, αυτά από μένα και την Βαρκελώνη για την ώρα!
Σε λίγες μέρες έρχεται και το January Creatives γι' αυτό μείνε συντονισμένος στο Πάσα... Τέμπο. Σχολίασε και κοινοποίησε, ό,τι θέλεις, ό,τι επιθυμείς, τι λέω δεν ξέρω. Πραγματικά δεν ξέρω.
Σόου, τα λέμε σε επόμενη ανάρτηση!


Yours sincerely,

YOU MIGHT ALSO LIKE

Released | Incredibles 2 - Back In Business

What will I read in Summer 2018?

The Booklover's Untitled Tag - Reading and me